De laatste weken is er een pittige discussie ontstaan over plagiaat. Aanleiding daarvoor is een predikant die preken geheel of gedeeltelijk van anderen heeft overgenomen. Plagiaat is pronken met andermans veren, of, iets minder vriendelijk gezegd, het stelen van teksten van een collega. Van een predikant mag worden verwacht dat hij preken houdt die hij zelf heeft geschreven, en niet die van iemand anders.
Ooit las ik een anekdote over Abraham Kuyper. Tijdens een examen vroeg hij aan een kandidaat die een preek had ingeleverd: “Hoeveel is van uzelf?” De kandidaat antwoordde: “Negentig procent.” Kuyper zei daarop: “Bij mij is het andersom. Negentig procent is niet van mij, maar heb ik aan anderen te danken.” Kuyper pleegde geen plagiaat, maar wilde hiermee duidelijk maken dat niemand werkelijk origineel is en dat je je eigen originaliteit gemakkelijk overschat. Alles wat je weet, heb je bijeengesprokkeld uit wat anderen hebben gezegd en geschreven.
Anders gezegd: we doen eigenlijk niets anders dan gedachten van anderen overnemen, en dat is ook heel normaal. Wel is het fatsoenlijk om je bron niet te verzwijgen. Dat plaatst het verhaal over plagiaat in een iets milder perspectief. Anna Looije schrijft in het Nederlands Dagblad (10-01-26) een beschouwing over predikanten die plagiaat plegen.
Hoeveel is van uzelf? Bij mij is het andersom. Negentig procent is niet van mij, maar heb ik aan anderen te danken.
"*" geeft vereiste velden aan